Wiersze

Gdy się o poranku budzę,
mój świat nagle traci na wartości,
powoli odkładam na bok,
szare stronnice samotności

Ubieram codzienną minę,
to spojrzenie dawno wyuczone,
otulam się ciepłą myślą,
choć to dawno ju skończone

I trwam tak w nadziei,
że noc powróci z niebytu,
a mój umysł dniem skalany,
w bólu umiera po cichu

Gdy noc w końcu nadchodzi,
oddaję się w jej ramiona,
zasypiam i do łask powracam,
Ja... Nareszcie szczęsliwa i spełniona

Kategoria: 

 

Zbiór prywatny, dedykowany M.

Ilekroć budzę się w nocy, pierwszą myślą jesteś właśnie Ty. Widzę cię, jak śpisz, jak starasz się uciec myślami od zła świata codziennego. Czuję wówczas jak pojedyncza łza spływa po mym policzku, a jej śladem podążają kolejne. Bo wiem, ile bólu sprawiłem.

Wyciągam rękę w nadziei, że odpędzę demony przeszłości. Krzyczę, choć w swym milczeniu rozdzielam jedynie płatki róży, które pozostały na brzegu łóżka. Spoglądam i w smutek uderzam, gdy łza do Ciebie płynie beztrosko.

Gdy słyszę Twój szloch, serce moje zamiera. Powolutku do Ciebie zmierza, by ciepłem swym otulić. Mimo mrozu, co arktyczne ma korzenie. Mimo chłodu, który bez zapowiedzi twardy mur stworzył między nami. Cierpliwie, krok po kroku, bo wie, że nawet najtwardszy lód kiedyś pęknie, a jego miejsce zajmie Wiosna, córka Zimy zrodzona z miłości.

Wówczas, gdy zbudzimy się o poranku, oprócz wschodzącego słońca powita nas coś jeszcze. Myśl, która wiele przetrwała, dotyk niezwykle spragniony i uśmiech przez nas wytęskniony. 

Kategoria: 

Nie wygaszaj ognia.
Na dworze mróz
i wiatr w oczy,
na progu śnieg, na drogach lód.

Nie bój się.
Tam za oknem
to tylko złoty dzik,
biegnie po zmrożonej ziemi.

Zostań w domu.
Tu ciepło i ogień
ogrzejesz się najpierw.
To tylko dwanaście zimowych nocy.

Zjedz jeszcze.
Nie, nie przysięgaj,
przyniosę więcej miodu, pij.
Kilka kropel bogom w ogień - pamiętaj.

A w nowym słońcu
ostatni róg.
Daj, by i Tobie dano.
I lepiej milcz, nie przysięgaj.

Idź już, idź.
Na nadbrzeżu łódź.
Pij, nie dotykaj, milcz.
Patrz tam! Widzisz kruki?

Spiesz się.
Nie przysięgaj.
To tylko Norny wiedzą.
Stopnieją kiedyś śniegi, lody.

Idź już. Idź!
Młot wyrysuję
Ci nad głową, bezpieczniej...
I zwrócę słowo, zwolnię z przysięgi.

Idź...

Thordis 26.12.2012

Kategoria: 

Nowi użytkownicy

  • noelle
  • puma152
  • facets
  • lilyserver
  • molusianka

Obecnie dostępni są:

W tej chwili jest 0 użytkowników na stronie.